و فردا روزیست که بنده بدون آنکه بدانم  پای بر این عرصه خاک نهادم

اکنون از آن زمان ۱۸ سال گذشته و من همچنان در این مسیری که همگان طی میکنند تا روزی به جایی که از آن امده اند برگردند طی مسیر میکنم.

و در این مسیر از خالق مهربانی که مرا خلقت نموده و در این عرصه آزمون قرار داده میخوام

که:

ای خالق مهربانتر از من به من :

مرا چنان کن که غیر از تو نخواهم و در این مدت کوتاه دنیا که میدانم چیزی هم باقی نمانده و برام مثل روز روشن است که سرعت حضور مان در دنیا ارزش دلبستن به هیچ چیز را ندارد

فقط تا این حد که ببین و بگذار و بگریز

بر همه خلایق عالم  هر روزی که از خالق خود می بینند مبارک و میمون باد . باشد که از این عرصه دنیا بتوانیم توشه ای برای آخرت خود برگیریم و در یوم الحسرت  دست بر پشت دست نزینم و گریان نباشیم و از خالق  تقاضای برگشت به عالم دنیا جهت انجام اعمال نیکو نکنیم.

الهی اللهم انی اسئلک راحۀ عندالموت

و التوبه قبل الموت

و المغفره بعد الموت

و اعفو هند الحساب

لااله الاالله الملک المبین