مرد نابینا روز خوشی را در خانه دوستش گذراند. شب هنگام که می خواست به خانه برگردد از دوستش تقاضای فانوس کرد.

 دوستش با تعجب پرسید: فانوس؟ فانوس که در دیدن و ندیدن تو تاثیری ندارد؟

مرد نابینا جواب داد: فانوس را برای خودم نمی خواهم، برای مردم می خواهم که مرا ببینند و به من برخورد نکنند.

فانوس را از دوستش گرفت و به راه افتاد. مسافتی نرفته بود که مردی با شدت با او برخورد کرد.

 مرد نابینا فریاد زد: نمی توانی حواست را جمع کنی؟ مگر فانوس مرا نمی بینی؟

مرد بسیار مودبانه جواب داد: متاسفانه خیر آقا . همانطور که می بینید من نابینا هستم.

ای پیک راستان خبر یار ما بگو                                     احوال گل به بلبل  دستان سرا بگو

ما محرمان خلوت انسیم غم مخور                                 با یار آشنا سخن اشنا بگو

بر هم چو می زد آن سر زلفین مشکبار                       با ما سر چه داشت بهر خدا بگو

هر کس که گفت خاک در دوست توتیاست                 گو این سخن معاینه در چشم ما بگو

آن کس که منع ما زخرابات می کند                         گو در حضور پیر من این ماجرا بگو

گر دیگرت بر در آن دولت گذر بود                              بعد از ادای خدمت و عرض دعا بگو

هر چند ما بدیم تو ما را بدان مگیر                           شاهانه ماجچرای گناه گدا بگو

بر این فقیر نامه آن محتشم بخوان                           با این گدا حکایت آن پادشا بگو

جان ها زدام زلف چو بر خاک می فشاند                    بر آن غریب ما چه گذشت ای صبا بگو

جان پرورست قصه ارباب معرفت                              رمزی برو بپرس حدیثی بیا بگو

            حافظ گرت به مجلس او راه می دهند

می نوش و ترک رزق بهر خدا بگو

******************

افسانه حیات چیزی جز این دو نبود

یا مرگ آرزو

یا آرزوی مرگ...

********************

**************************

مراقب باش..

مراقب افكارت باش، چون افكارت ، گفتارت را ميسازد. مراقب گفتارت

 باش، چون گفتارت، اعمالت را ميسازد. مراقت اعمالت باش، چون

اعمالت، عادت هايت را ميسازد. مراقت عادت هايت باش، چون

عادت هايت ، شخصيتت را ميسازد. مراقب شخصيتت باش، چون

شخصيتت، سرنوشتت را ميسازد